Het lijkt absurd om een draaiorgel van de straat te halen en op het concertpodium te plaatsen; het orgel wordt gezien als een symbool van volkse muziek, bekende deuntjes die luidruchtig worden rondgepompt. De spelers van NAP staan samen met het draaiorgel De Dulciaan op het podium en gaan het gevecht aan met hun tegenspeler die ritmisch en technisch ongetwijfeld hun meerdere zal zijn, maar het vermoedelijk af zal leggen in finesse en timing. Reza Namavar en Janco Verduin, twee eigenwijze jonge componisten, laten horen dat er een glorieuze toekomst is voor het draaiorgel.